Η μεταμόρφωση των επίπλων μου!

Καλησπέρα!

Όπως σας υποσχέθηκα επανέρχομαι με μια ανάρτηση που χρωστάω καιρό!

Και όμως πριν λίγες μέρες έβαλα τις τελικές μου πινελιές...

Ο λόγος για τα έπιπλα του σαλονιού μου.

Όπως σας είχα δείξει σε προηγούμενη ανάρτηση  το καλοκαιράκι καταπιάστηκα με τη μεταμόρφωση του μπουφέ μου...

Αφού όμως τελείωσα με την μεταμόρφωση του μπουφέ, το σαλόνι μου έδειχνε κάπως έτσι...

Εντελώς αντίθετα χρώματα σε δύο τόσο κοντινά έπιπλα αλλά και εντελώς διαφορετικό στυλ.

Δεν μπορούσα να αφήσω το τραπέζι σε βέγκε χρώμα....

Ευτυχώς οι καρέκλες έχουν καλύμματα και γλίτωσα από αυτές!

Ξεκίνησα , λοιπόν, αρχές φθινοπώρου και τη μεταμόρφωση του τραπεζιού. 

Και μετά από αρκετές μέρες....

το τραπέζι ήταν έτοιμο!

Βέβαια σε αντίθεση με τον μπουφέ,το τραπέζι είχε πολύ τετράγωνες γραμμές για να το παλαιώσω....Για να σώσω λίγο την κατάσταση του πρόσθεσα και στις τέσσερις γωνίες του, ξυλόγλυπτα διακοσμητικά.

Τώρα πια το κομμάτι της τραπεζαρίας, είχε αρχίσει να δένει...

Μου έμενε ακόμη το τραπεζάκι του σαλονιού....

Δεν το έπαιρνα απόφαση όμως....

Σκεφτόμουν να το καλύψω με κανένα όμορφο τραπεζομάντηλο και να γλιτώσω τα βαψίματα.Έτσι κ αλλιώς τον περισσότερο χειμώνα καλυμμένο τη βγάζει ,μιας και τα παιδιά παίζουν εκεί μπροστά στο τζάκι.
Και εκεί που προσπαθούσα να αποφασίσω τι να κάνω τελικά με του λόγου του....Eπιχείρησα να ξεκολλήσω από το τραπεζάκι κάτι προστατευτικές αυτοκόλλητες γωνίες που του είχα βάλει όταν τα παιδιά ήταν μωρά....

Kαι...την έκανα τη ζημιά μου!...

Οπότε παραιτήθηκα από το δίλημμα και έπιασα και πάλι τα πινέλα μου!

Πέρασαν μερικές μέρες και μεταμορφώθηκε και το τραπεζάκι.

(δυστυχώς όχι με μαγικό ραβδάκι αλλά με αρκετό κόπο και αυτό).

Και επειδή το τραπεζάκι ήταν σετ με την τραπεζαρία, είχε και αυτό πολύ τετράγωνες γωνίες. Έτσι του πρόσθεσα στις  γωνίες του, ξυλόγλυπτα διακοσμητικά για να δώσουν μια αίσθηση του παλιού.

Και εκεί που λέω τέλος....Κάτι μου χτύπαγε άσχημα....

Μα φυσικά!Μου έμενε το ξύλο του τζακιού...

Εεεε αφού τα κάναμε όλα...ας κάνουμε και αυτό είπα!

Για το τέλος άφησα τα εργαλεία του τζακιού....

Δεν σας κρύβω ότι είχα κουραστεί από τα βαψίματα μέσα στο σπίτι και έκανα μια έρευνα να αγοράσω καινούρια...

Όμως το κόστος σε αυτά τα χρώματα που ήθελα ήταν απαγορευτικό....

Οπότε ακολούθησα την πεπατημένη..

Βάψιμο της σίτας του τζακιού,

βάψιμο στα εργαλεία,

και φυσικά βάψιμο στον κάδο με τα ξύλα.

Τον κάδο  εσωτερικά τον άφησα στο χρώμα του, από φόβο μήπως γδαρθεί από τα ξύλα. Του έκανα κ ένα ντεκουπάζ να του δώσω λίγο χρώμα....και έγινε κουκλί!

Έτσι λοιπόν,μετά από αρκετούς μήνες δουλείας και φυσικά ακαταστασίας(βάψιμο μέσα στο σπίτι....καταλαβαίνετε....)αποκτήσαμε νέα έπιπλα!!! 

Και μου αρέσει τόσο η νέα εικόνα του σαλονιού μας!

Έτοιμο να υποδεχτεί τον χειμώνα!!!

Οι πρώτες προσωποποιημένες χριστουγεννιάτικες μπάλες για φέτος!

Καλημερούδια φίλοι μου!
Με τέτοιο υπέροχο ήλιο έξω...ξέρω,  ξέρω...δεν σας κάνει ιδιαίτερο κέφι να βλέπετε χριστουγεννιάτικες δημιουργίες!
Και όμως μας μένουν μόνο 43 μέρες για την πιο όμορφη γιορτή του χρόνου!!!
...Και επειδή των φρονίμων τα παιδιά...πριν πεινάσουν μαγειρεύουν....

Οι πρώτες προσωποποιημένες χριστουγεννιάτικες μπάλες για φέτος είναι έτοιμες 

και βρίσκονται ήδη καθ οδόν για την όμορφη Θεσσαλονίκη!

Και φυσικά...δεν κρατιόμουν να μην σας τις δείξω!!!

Σας φιλώ και υπόσχομαι να επιστρέψω σύντομα με μια χορταστική ανάρτηση που σας χρωστάω...

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

Kορνίζα με προσκλητήριο και μπομπονιέρα

 Μια ιδιαίτερη -χρωματικά- κορνίζα, δημιουργήθηκε για να φιλοξενήσει μέσα το προσκλητήριο και την μπομπονιέρα από το γάμο του Γιάννη και της Μαρίας.

Οι αποχρώσεις του απαλού πράσινου και του χακί,με φόντο την ανάγλυφη δαντέλα από ιριδίζουσα πάστα καθώς και διάσπαρτες μικρές περλίτσες, συνέθεσαν μια σικάτη κορνίζα.

Τα ονόματα 

του ζεύγους

έδωσαν μια προσωποποιημένη διάσταση,στο κάδρο με τα αναμνηστικά της πιο ξεχωριστής μέρας της ζωής τους!

Γιάννη και Μαρία να ζήσετε ευτυχισμένοι!

B-day surprise!

  Στις αρχές του μήνα ήταν τα γενέθλια ενός πολύ αγαπημένου μου προσώπου. Της ξαδερφούλας μου, που πραγματικά την έχω σαν αδελφή μου!
Τα γενέθλια έτυχε να πέφτουν καθημερινή και λόγω των πολλών υποχρεώσεων που είχαμε όλοι μας συμφωνήσαμε ότι θα το γιορτάσουμε κάποια άλλη μέρα....
Δεν μου πήγαινε όμως να αφήσω εκείνη την ημέρα να περάσει έτσι, χωρίς κάτι το ξεχωριστό...
Από το πρωί σκεφτόμουν τι θα μπορούσα να κάνω για να ομορφύνω λίγο την μέρα της....
Έτσι τελευταία στιγμή   αποφάσισα να καλέσω λίγους αλλά καλούς φίλους να κόψουμε μια τούρτα αργά το βράδυ-όταν θα έχουν κοιμηθεί τα παιδιά- και να της δώσουμε τα δώρα μας.
Και όταν λέμε τελευταία στιγμή, εννοούμε τελευταία στιγμή....
Ούτε τούρτα δεν προλάβαινα να αγοράσω!
Πήρα τηλέφωνο τον αδελφό μου και τον παρακάλεσα να μου βρει μια ιδιαίτερη τούρτα!Και σε εμφάνιση και σε γεύση!
Τελικά τον παραδέχομαι...έπεσε μέσα και στα δύο!!!!

Όταν την είδα...μου μπήκαν ιδέες....
Μα τόσο όμορφη τούρτα..πρέπει να την αξιοποιήσω!!!!
Τι να προλάβω όμως να κάνω μέσα σε δυο ώρες?
Προλαβαίνω να πεταχτώ super market για εφόδια?
Όχιιιιιιι....πρέπει να τελειώσουμε το διάβασμα με το τριτάκι μου!
Οπότε με τα διαθέσιμα υλικά  που υπήρχαν μέσα στα ντουλάπια μου εκείνη την ώρα προσπάθησα να ετοιμάσω ένα όμορφο σκηνικό!
Και τα ψιλοκατάφερα νομίζω....

Η τούρτα μεταφέρθηκε σε ένα εντυπωσιακό σταντ και έκοψα στο κοπτικό μηχάνημα το happy birthday για να φτιάξω ένα πρόχειρο banner.

Η σπιτική λεμονάδα που είχα φτιάξει το καλοκαίρι, μπήκε σε ποτήρια για να μας δροσίσει.

  Τα υλικά που είχα πάρει με σκοπό να ετοιμάσω ένα  κέικ για να έχουν τα παιδιά την επόμενη μέρα να πάρουν στο σχολείο....έγιναν cupcakes που στολίστηκαν με μερέντα και με αυτοσχέδια σημαιάκια. Οι όμορφες θήκες για cupcakes που είχα αγοράσει χρόνια πριν στην Γλασκόβη και περίμεναν μια ιδιαίτερη στιγμή για να χρησιμοποιηθούν, ήρθε η ώρα να αξιοποιηθούν!

 Το γλυκό τριαντάφυλλο που μου είχε δώσει η πεθερούλα μου, μπήκε σε σφηνάκια και στα κουταλάκια τους κόλλησα φιογκάκια για να τα στολίσω. Είχα κρυμμένα και μερικά μπισκοτάκια βουτύρου, που τα αγαπώ ιδιαίτερα....Έφερε και η φίλη μας έναν κουβά ποπ κορν....συμπληρώθηκε ο μπουφές μας!

Και έτσι μέσα σε δυο ώρες , τρέχοντας στην κυριολεξία να τα προλάβω όλα...ετοίμασα αυτό το όμορφο σκηνικό για την ξαδερφούλα μου!

  Αν το είχα σκεφτεί νωρίτερα , σίγουρα θα ήταν πολύ καλύτερο το αποτέλεσμα αλλά είμαι ικανοποιημένη που έστω και έτσι κατάφερα να της δείξω την αγάπη μου....
Το ξέρει ότι είναι τόσο σημαντική για εμένα , αλλά δεν ήθελα να χάσω την ευκαιρία να της το υπενθυμίσω για μια ακόμη φορά έστω και με αυτή την μικρή κίνηση....

Γαρυφαλίτσα μου Χρόνια σου πολλά και από εδώ!

Σε αγαπάω τοοοοόσο πολύ!

Και επειδή τίποτα δεν πάει χαμένο.....

Το βαζάκι από το γλυκό τριαντάφυλλο που τελείωσε....μετατράπηκε σε ένα βάζο για να φυλάω τον καφέ μου

και ο κουβάς από το ποπ κορν, άλλαξε όψη για να χρησιμοποηθεί ως αποθηκευτικό κουτί στο εργαστήριο μου!

Να έχετε ένα όμορφο απόγευμα!!!

Δεντράκι ελιάς από πηλό

Η ελιά

(Κωστής Παλαμάς)

Είμαι του ήλιου η θυγατέρα

η πιο απ'όλες χαιδευτή

χρόνια η αγάπη του πατέρα

σ'αυτό τον κόσμο με κρατεί

όσο να πέσω νεκρωμένη

αυτόν το μάτι μου ζητεί.

Είμ' η ελιά η τιμημένη.

Όπου και αν λάχει κατοικία

δε μ'απολείπουν οι καρποί

ως τα βαθιά μου γηρατειά,

δεν βρίσκω τη δουλειά ντροπή.

Μ'έχει ο Θεός ευλογημένη,

και είμαι γεμάτη προκοπή.

Είμ'η ελιά η τιμημένη.

Φρίκη, ερημιά, νερό, σκοτάδι,

τη γη εθάψαν μια φορά

Εμέ,ζωής φέρνει σημάδι

στο Νώε η περιστερά.

Όλης της γης είχα γραμμένη

την ομορφάδα , τη χαρά.

Είμ' η ελιά η τιμημένη.

Εδώ στον ίσκιο μου αποκάτω

ήρθ'ο Χριστός να αναπαυθεί

κι ακούστηκ' η γλυκιά λαλιά του

λίγο προτού να σταυρωθεί.

Το δάκρυ του, δροσιά αγιασμένη,

έχει στη ρίζα μου χυθεί.

Είμ'η ελιά η τιμημένη.

Και φως πραότατο χαρίζω

εγώ στην άγρια  τη νυχτιά.

Τον πλούτο πια δεν τον φωτίζω,

συ μ' ευλογείς φτωχολογιά.

Κι αν απ'τον άνθρωπο διωγμένη,

φέγγω μπροστά στην Παναγιά.

Είμ'η ελιά η τιμημένη.

κορνίζα βάπτισης με θέμα το βυθό

  Η βάπτιση του Ηλία έγινε ένα καλοκαιράκι πριν από 8 χρόνια μαζί με το γάμο των γονιών του, κάπου στην όμορφη Θεσσαλονίκη....

Και επειδή εκείνη την μέρα τα πάντα ήταν στολισμένα με κοχύλια ,η προσωποποιημένη κορνίζα με τα αναμνηστικά της βάπτισης του Ηλία έχει θέμα τον βυθό!

Επειδή μετά από τόσα χρόνια ήταν δύσκολο να βρεθεί προσκλητήριο, τα στοιχεία της βάπτισης τυπώθηκαν σε μια ταμπελίτσα που την κρατούν στο στόμα τους δυο ψαράκια.

Η μπομπονιέρα , τοποθετήθηκε  στον πάτο του βυθού ,σαν ένα πολύτιμο αντικείμενο από κάποιο αρχαίο ναυάγιο.

Δίπλα της ένα σεντούκι θησαυρού που αντί για θησαυρό κλείνει μέσα του το μαρτυρικό!

Στην άλλη γωνία λίγο κάτω από τα κοράλλια και τη γλυκιά μέδουσα,κρύβεται  ο φιόγκος από το κουτί με τα βαπτιστικά, στολισμένος με τα σαλιγκαράκια του βυθού.

Πάνω στην άμμο ένα καβουράκι τριγυρίζει γύρω από την ταμπέλα με το όνομα του νεοφώτιστου,

ενώ ένα δελφίνι κάνει χαρούμενο τις βουτιές του  πάνω στα κύματα.

Ο ήλιος λάμπει χαρούμενος....

...και έτσι εύχομαι να λάμπει σε όλη σου τη ζωή Ηλία!

Η καλή μέρα...από το πρωινό φαίνεται!

Καλό μήνα και Καλημέρα!
Και πώς θα ξεκινήσει καλά η μέρα μας?
...Μα φυσικά με ένα απολαυστικό πρωινό!

... Εκμεταλευόμενη τις σπουδές μου στη διαιτολογία (ναι,ναι για ένα φεγγάρι ασχολήθηκα και με αυτό...),θα σας μιλήσω για την αξία του πρωινού γεύματος.
Αν κάποιος κάνει μια μικρή αναζήτηση για τα οφέλη της κατανάλωσης πρωινού γεύματος, θα βρει πάρα πολλές αναφορές για την καλή επίδρασή του στην υγεία του σώματος....οπότε δε θα μείνω σε αυτά μιας και είναι λίγο - πολύ γνωστά!
Μια πρόσφατη όμως εργασία από το τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Cardiff έρχεται να δείξει ότι τα άτομα που καταναλώνουν πρωινό

• είναι πιο ευχάριστα ως χαρακτήρες
• αποζητούν την κοινωνικότητα
• έχουν καλύτερη διάθεση στο μεγαλύτερο μέρος της ημέρας
• και αντιμετωπίζουν με χιούμορ τις περισσότερες καταστάσεις που αντιμετωπίζουν.

Εσείς ακόμη να ετοιμάσετε πρωινό???

Είναι άραγε το φαγητό?

Είναι η συνήθεια?

Είναι οι οικογενειακές στιγμές?

Είναι οι φίλοι?

...'η μήπως...

Είναι το χρώμα των σκευών?

Όπου και να κρύβεται το μυστικό, κάντε μια καλή αρχή και ξεκινήστε να τρώτε πρωινό από σήμερα κιόλας!

Προσοχή όμως...όχι μόνοι!

Με την οικογένεια, με φίλους, με αγνώστους...αλλά ποτέ μόνοι!

...και αν είναι δυνατόν χωρίς τη συνοδεία κάποιας ηλεκτρονικής συσκευής.

Και ποιος ξέρει...ίσως ανακαλύψετε εσείς τη λύση στο μυστήριο!