Σελίδες

Πέμπτη 26 Μαΐου 2016

Eνθύμια γάμου σε ένα ρομαντικό κάδρο!


  Με την Έλενα γνωριζόμαστε από τα φοιτητικά μας χρόνια....αρκέτα χρόνια δηλαδή για να ξέρω ακριβώς τι της αρέσει!
Έτσι όταν μου έφερε τα ενθύμια του γάμου της ,να της τα κάνω κονίζα ,ήξερα ακριβώς τι θα της άρεσε....
Ένα πολύ "γεμάτο" και ρομαντικό κάδρο ήταν η επιθυμία της....
Και όντως το αποτέλεσμα την ενθουσίασε!
 
Μέσα στην κορνίζα βάλαμε όλα τα σημαντικότερα ενθύμια του γάμου τους .
-Το προσκλητήριο:
-τα μονογράμματά τους:
-την μπομπονιέρα:
-τα στέφανα:
και μια φωτογραφία από τη φωτογράφιση της επόμενης ημέρας:
Ένα ξύλινο αγγελάκι βαμμένο σε περλέ απόχρωση κρατάει ένα ταμπελάκι με την ημερομηνία του γάμου:
Λουλούδια,πέρλες,δαντέλες και κορδέλες,
συνέθεσαν ένα ιδιαίτερο κάδρο!

Σάββατο 21 Μαΐου 2016

Αναπαλαίωση επίπλων

   Τις τελευταίες ημέρες καταπιάστηκα με την αναπαλαίωση δυο επίπλων που θα χρησιμοποιηθούν στο παιδικό δωμάτιο δυο δίδυμων αγοριών, τα οποία πρόκειται να γεννηθούν σε λίγους μήνες!
Μια αλλαξιέρα...
και ένα παλιό κομοδίνο...
Οι αποχρώσεις τι άλλο παρά γαλάζιες!
Συνδιασμένες με λευκό
και με λίγες καφέ λεπτομέρειες...
Τα πομολάκια της συρταρίερας
βάφτηκαν σε γαλάζιο χρώμα , με λίγη καφέ παλαίωση να τα τονίζει.
Στα ίδια χρώματα φυσικά έγινε και το κομοδινάκι.
λευκό και γαλάζιο,
με καφέ παλαίωση.
Τα χερούλια  του κομοδίνου διατηρήθηκαν στο αρχικό τους χρώμα μιας και έδεναν απόλυτα με τις υπόλοιπες αποχρώσεις.
Νομίζω ότι έγιναν δυο έπιπλα διαχρονικά, τα οποία θα στολίζουν το παιδικό δωμάτιο για πολλά -πολλά χρόνια.
Ν. & Ε. με το καλό να τα κρατήσετε στην αγκαλιά σας!

Τετάρτη 11 Μαΐου 2016

...Ψάχνοντας για κοχύλια...

Λατρεύω τις βόλτες στις παραλίες.
 Ειδικά την Άνοιξη που ο καιρός είναι ζεστός αλλά ακόμη οι παραλίες είναι έρημες,
μια βόλτα στην παραλία είναι για μένα η πιο τονωτική ένεση!
...Και αν έχω και την πολυτέλεια του  χρόνου να απολαύσω και έναν καφέ δίπλα στη θάλασσα...τι άλλο να ζητήσω!

 Σε αυτές τις βόλτες μου,ως παιδί συνήθιζα να μαζεύω κοχύλια, τώρα πια η νέα μου αγάπη είναι τα θαλασσόξυλα.
Την τρέλα μου όμως για τη συλλογή κοχυλιών από ότι φαίνεται την κληρονόμησα στον γιο μου, ο οποίος δεν αφήνει ούτε το πιο μικροσκοπικό κοχυλάκι δίχως να το μαζέψει!...Και αν τύχει και πάμε σε παραλία που δεν έχει κοχύλια...ποιός ακούει τη γκρίνια του!
Έτσι και στις Πασχαλινές μας διακοπές,το καθημερινό πρόγραμμα περιελάμβανε απαραιτήτως βόλτα στην παραλία, με καφε και σακούλα ανά χείρας για τη συλλογή κοχυλιών(και θαλασσόξυλων φυσικά!).
Επισκεφτήκαμε όλες τις κοντινές μας παραλίες,
ώστε να είμαστε σίγουροι ότι συλλέξαμε κάθε κοχυλάκι του νομού Ηλείας!
...και ήταν τόσα πολλά!!!
Η αγαπημένη μας παραλία είναι μία όμως!
¨Χρυσή ακτή, Κυλλήνης ¨
και νομίζω ότι δικαίως είναι η αγαπημένη μας...
η εικόνα της  μιλάει από μόνη της!
Σε μία από τις πολλές βόλτες μας, λοιπόν, στην Χρυσή Ακτή,
...ψάχνοντας για κοχύλια...
συναντήσαμε και ένα χελωνάκι καρέτα-καρέτα!!!!
Περιττό να σας πω ότι ξετρελαθήκαμε οικογενειακώς!
Παρόλο που επισκεπτόμαστε αυτή την παραλία από όταν ήμουν παιδί, ποτέ ξανα δεν είχαμε δει χελώνα καρέτα-καρέτα.Με εξαίρεση το περσινό καλοκαίρι που βρήκαμε στην παραλία μια μεγάλη χελώνα-δυστυχώς ψόφια....

Αποφασίσαμε να αφήσουμε το χελωνάκι εκεί που το βρήκαμε, ώστε να διαλέξει μόνο του πού θέλει να πάει  και συνεχίσαμε την βόλτα μας στην παραλία για  αναζήτηση κοχυλιών.
Στον γυρισμό το χελωνάκι όμως ήταν ακόμη εκεί που το είχαμε αφήσει...
προσπαθώντας ανεπιτυχώς να μπει στη θάλασσα.
Το κυματάκι που έσκαγε στην ακτή το έβγαζε συνέχεια έξω,
μιας και ήταν τόσο μα τόσο μικρούλι.
Αποφασίσαμε τότε να το βοηθήσουμε να βρει το δρόμο του
ρίχνωντάς το μέσα στη θάλασσα,
με την ευχή να καταφέρει να επιβιώσει και να γίνει μια μεγάλη θαλάσσια χελώνα!
Και μετά από το ευχάριστο αυτό διάλλειμα συνεχίσαμε την αναζήτηση κοχυλιών...

 Τελικά παρόλο που οι διακοπές μας κράτησαν μόνο λίγες ημέρες, η ¨ψαριά¨μας σε κοχύλια δεν ήταν δίολου ευκαταφρόνητη!
Ψάχνοντας τρόπους να αξιοποιήσω μερικά από αυτά, έφτιαξα ένα μόμπιλε.
Ένωσα δυο θαλασσόξυλα και πέρασα σε μπετονιά τα μικρότερα από τα κοχυλάκια που μαζέψαμε αφού πρώτα τους άνοιξα από μια τρυπούλα.
Και έτοιμο το μόμπιλε μας!
...Με αμέτρητα κοχυλάκια να κρέμονται και με τον ήχο τους να μας θυμίζει τη θάλασσα ακόμη και στη βεράντα του σπιτιού μας στην πόλη...
Η αξία του?ανεκτίμητη!Αφού κάθε μικροσκοπικό κοχυλάκι είναι μαζεμένο από τα χεράκια του μεγάλου μου γιου...
Μερικά από τα κοχύλια μας  στόλισαν δυο κηροπήγια,
ενώ τα υπόλοιπα μας περιμένουν στο χωριό το καλοκαίρι για νέες δημιουργίες!(περιμένω τις ιδέες σας!)
Με τα λίγα γυαλόξυλα που μάζεψα, έφτιάξα πάνω σε μια θαλασσοφαγωμένη σανίδα ,την οποία τόνισα με λίγο γαλαζιο χρώμα, ένα ψαράκι.

Πίσω στην Αθήνα πια, μια εβδομάδα μετά, ακόμη κάθε πρωί τινάζω τα παπούτσια μου να φύγουν οι τελευταίοι κόκκοι άμμου που έχουν ξεμείνει για να μου θυμίζουν τις ατέλειωτες βόλτες στις παραλίες...και όταν μέσα στην τσέπη του μπουφάν μου ανακαλύπτω κανένα ξεχασμένο μικροσκοπικό κοχυλάκι,...χαμογελάω και σκέφτομαι πόσο απλά πράγματα μπορούν να κάνουν ένα παιδί ευτυχισμένο!!!

Τρίτη 10 Μαΐου 2016

κορνίζες με αναμνηστικά μωρού

Δυο λιτές και απέριττες ροζ κορνίζες , έκλεισαν μέσα τους τα αναμνηστικά της μικρής Χρυσάνθης.
Τα πρώτα της παπουτσάκια, τόσο μικροσκοπικά και συνάμα τόσο υπέροχα, τοποθετήθηκαν στην πρώτη κορνίζα,
ενώ η  δεύτερη κορνίζα περιλαμβάνει δύο φορεματάκια τα οποία αποτελούσαν τις μπομπονιέρες της βάφτισης της.
Και οι δύο κορνίζες φτιάχτηκαν  με το ίδιο φόντο ώστε να κρεμαστούν δίπλα- δίπλα.


Κυριακή 1 Μαΐου 2016

Χριστός Ανέστη!

Χρόνια Πολλά!
Χριστός Ανέστη!
Εύχομαι σε όλους υγεία και ευτυχία!
...Και μιας και το φετινό Πάσχα συμπίπτει με την πρωτομαγιά,με ένα μπουκέτο αγριολούλουδα,μαζεμένα από τα μικρά χεράκια των παιδιών μου, θα σας ευχηθώ και                   Καλό μήνα!

 Οι δημιουργίες μου αυτές τις ημέρες- όπως και των περισσοτέρων νομίζω-...επικεντρώθηκαν στην κουζίνα!!!

Την Μ. Πέμπτη,παρέα με τη μανούλα μου την περάσαμε φτιάχνοντας τα παραδοσιακά γλυκά του Πάσχα,γεμίζοντας το σπίτι με τις υπέροχες μυρωδιές τους!
 Πασχαλινά κουλουράκια
και αφράτα τσουρέκια!
Όταν όμως ήρθε η ώρα των αυγών...απογοητεύτηκα!
Μπορεί να γύρισα όλο το χωριό( και το δίπλα και το παραδίπλα...),αλλά λευκά αυγά δεν βρήκα πουθενά!Και έτσι τα ρομαντικά αυγά με ντεκουπάζ που είχα κατά νου να φτιάξω....αναβλήθηκαν για του χρόνου!Έκανα βέβαια ντεκουπάζ στα πιο ανοιχτόχρωμα αυγά που κατάφερα να βρω...αλλά το αποτέλεσμα δεν με ικανοποίησε...
   Ο μπαμπάς μου για να με παρηγορήσει μου παρουσίασε μια αληθινή φωλιά που είχε βρει τον χειμώνα όταν κλάδευε τις ελιές και έτσι στόλισα εκεί μέσα τα αυγουλάκια μου,μέχρι να έρθει η ώρα να τσουγκριστούν!
Για το πασχαλινό τραπέζι ετοίμασα μια υπέροχη τούρτα φράουλα με κρέμα τυριού.Ήταν τόσο ελαφριά που αποδείχτηκε ιδανική επιλογή επιδορπίου μετά το βαρύ Πασχαλινό γεύμα και οι ντόπιες φράουλες που χρησιμοποίησα για την παρασκευή της ήταν τόσο μα τόσο γευστικές που νομίζω ότι συνέβαλλαν κατά πολύ στην επιτυχία της συνταγής...
Και του χρόνου! Να είμαστε καλά!!!